De eerste update!

Voor vertrek naar York, ergens in oktober of september, heb ik veel mensen verteld dat ik wel "een blog of iets dergelijks" ging bijhouden. Na inmiddels drie maanden in York leek het mij tijd om daad bij woord te voegen en die blog eens aan te maken.

Daan en ik wonen inmiddels bijna drie maanden in het prachtige York en gelukkig zijn we nog steeds erg blij dat we deze stap hebben gemaakt. Afgezien een tijdelijk baantje bij Clinton Cards ben ik er nog niet in geslaagd om werk te vinden maar ik heb nog steeds goede hoop dat ook die baan wel gevonden gaat worden.

Mijn zoektocht zorgt soms voor enorme frustratie wanneer blijkt dat je zelfs voor het simpelste baantje niet uitgenodigd wordt voor een gesprek; op die momenten houd ik mezelf maar voor dat ik dan overgekwalificeerd ben en dat het daar aan ligt. Het is erg jammer dat er hier vrijwel geen feedback wordt geleverd op gedane sollicitaties dus het is er lastig in te schatten en te bedenken wat ik moet veranderen in mijn tactiek. Dus ik probeer mezelf maar te verkopen op allerlei verschillende manieren in de hoop dat ik ooit het bericht krijg dat ik op gesprek mag komen. Alleen maar afwijzingen in de Inbox is soms ook een beetje deprimerend.

Kerstmis is hier erg groot en dus werden er in november en december in een aantal winkels tijdelijke krachten gezocht. Ik heb bij een aantal mijn CV ingeleverd en zo waar kwam er een reactie. Mijn baantje bij Clinton Cards was maar voor een week of twee en het werk zelf was vrij simpel, maar mijn god, wat kon ik die afleiding gebruiken! Het voelde ook alsof er voor het eerst een beetje schot in de zaak was. Een werkgever durfde mij, een buitenlander, een kans te geven om aan te tonen dat ik uitstekend kan functioneren binnen een Engels team. Hoewel mijn opleidingen en motivatiebrieven toch wel aantonen dat mijn Engels goed op niveau is, heb ik toch het idee dat het feit dat ik uit Nederland kom toch een nadeel is. Het management team bij Clinton Cards was in het begin toch een beetje huiverig, maar na twee dagen kreeg ik al grote complimenten dat ik het werk zo goed op pakte en dat ik het uitstekend deed. Die veer in de kont was meer dan welkom, moet ik heel eerlijk toegeven. Het is lastig niet aan jezelf te gaan twijfelen, afwijzing na afwijzing.

Mijn tijdelijke baantje bij Clinton Cards betekende dat ik naast wat zakcentjes verdienen (het minimumloon is hier niet fantastisch) ook mensen had gevonden die mij wel een referentie wilden geven zodat ik vrijwilligerswerk kan doen bij de RSPCA, oftewel het dierenasiel, hier. Ik had daar al eerder geïnformeerd maar zij wilden graag twee referenties van Britse afkomst hebben. Enkel een huisbaas zou misschien nog wel kunnen, maar ook een referentie van onze huisbaas werd moeilijk aangezien hij naar Australië is verhuisd.

Die referenties van Clinton Cards zijn geaccepteerd en volgende week mag ik op introductiegesprek komen. Als alles dan goed is, kan ik na mijn bezoek in Nederland beginnen bij de RSPCA. Ik heb me aangemeld als cat socialiser, dus ik zal mij gaan bezig houden met katten en hun verblijven.

Ik doe hierbij de belofte mijn best te doen om iedereen op de hoogte te houden. Ik heb nog een aantal blogposts die ik al eerder had opgesteld, maar bij gebrek aan een blog nog niet eerder heb gepost. Ik zal die na wat herziening ook toevoegen aan deze blog.

Liefs, Annick