Op 19 oktober zijn we hier ons huisje ingetrokken en waren we ons avontuur begonnen.
Ik vond het tijd worden voor een kleine update. Helaas kan ik vandaag nog niet zeggen dat ik een baan heb gevonden, want die zoektocht is nog volop bezig. Ik heb wel een klein aantal interviews achter de rug, wel allemaal op één hand te tellen, en ik blijf elke week nog interessante vacatures vinden. Naar mijn gevoel zit er wel wat vooruitgang in, ik heb nu zo ongeveer om de week iets anders wat op mijn pad komt en waar ik een kans maak.
Een tijdje terug had ik een interview in Stoke-on-Trent, meer dan twee uur hier vandaan voor de positie van vertaler Nederlands. Het was bij een gokbedrijf en het zou dus betekenen dat ik doordeweeks in Stoke had moeten wonen en dan in het weekend naar York had moeten afreizen. Uiteindelijk is het niets geworden, ondanks het feit dat ze erg enthousiast leken en het uitzendbureau die contact met mij opnam voor die vacature ontzettend optimistisch waren. Ik was zowel teleurgesteld als opgelucht. Toen ik besloot mee te verhuizen naar York hadden we het plan samen in York te wonen en een leven op te bouwen. Een baan waarvoor ik dan doordeweeks in een andere stad moet wonen paste dus niet echt bij het beeld wat ik me had voorgesteld van ons leven hier. Maar goed, had ik positief bericht gekregen dan had ik hun aanbod sowieso wel geaccepteerd. En mocht er zich weer zo'n kans voordoen dan ga ik gewoon weer solliciteren. Misschien dat er nog een leuke vacature op mijn wacht bij de bedrijf waar ik wat meer achtersta. Gokken en sport zijn niet echt de dingen waarvoor ik mij interesseer.
Ik heb nu ook iets lopen waarvan ik ongeduldig het resultaat van afwacht. Ons nieuwe levensmotto is de laatste tijd geworden: we'll see. Dus ook in deze situatie, we zullen wel zien wat ervan komt.
Ik ben momenteel ook verwikkeld in een 'virtuele stage'. Ik vertaal voor een speelgoedbedrijf, dat zich niet kan veroorloven om vertalers te betalen (zo zeggen ze...), een deel van hun website en PR. Het is niet zoveel werk en ik krijg er in de ruil wel een mooie referentie voor terug, kan iets bijschrijven op mijn CV en krijg wat vertaalervaring. Win-win situatie toch?
Behalve dat hier ook eindelijk de lente weer is begonnen, is ook het toeristenseizoen weer van start gegaan. De straten lopen onderhand weer over met toeristen, de verschillende talen slaan je om de oren en er lijken overal ijsco wagens, omgebouwde old-timers, vandaan te komen. Een erg leuk gezicht!
Daan en ik hebben ook eindelijk ons allereerste fietstochtje achter de rug. Omdat een beetje lekker weer zo lang op zich liet wachten, zijn we een paar weken terug pas voor het eerst eropuit getrokken met de fiets. We zijn naar een naburig plaatsje gefietst, Selby. Selby zelf was wel leuk, een typisch Engels dorpje eigenlijk, alleen de laatste kilometers naar Selby waren weinig bijzonders. Vanuit York begin je op een heel leuk pad, alleen voor fietsers en wandelaars, met weilanden aan elke kant, beetje bomen, koeien, alpaca's, hier en daar een boerderijtje. Oftewel: heerlijk fietsen! En zodra dat pad ophoudt moeten fietsers de straat op, een dorp door en daarna industriegebied door voordat Selby bereikt kan worden. Dat laatste stuk kon ons echt gestolen worden. We hebben al bedacht dat we alleen het leuke gedeelte fietsen en een een picknick meenemen. Vele malen leuker dan industriegebied door moeten.
Ik moet zeggen trouwens dat die zes maanden erg snel voorbij zijn gegaan. Op naar de volgende 6! Hopelijk wordt dat de periode waarin ik een baan krijg :).
