York: een impressie

Ik realiseer me dat ik tot nu toe vrij weinig foto's heb gedeeld van York.
Dus bij deze: een aantal foto's van York. Van onze verhuizing hier heen (helaas geen foto's gemaakt van alle spullen in de bus) tot dagjes uit en gezelligheid.

Illuminating York

Een berichtje wat ik geschreven heb in november! :) Ik had toen al een plan voor een blog, maar simpelweg die blog niet aangemaakt. (Hoezo, ik stel soms simpele taken uit..? :P!)

Ik moet zeggen, York is een bijzondere stad. Het straalt ontzettend veel sfeer en gezelligheid vast. De duizenden toeristen die hier elke dag komen buurten zullen dat vast met mij eens zijn.

Het is goed te merken dat de kerst eraan zit te komen want er staan de komende tijd ontzettend veel markten en evenementen op de agenda in York. Afgelopen weekend konden we genieten van Illuminating York. Door de hele stad waren speciale avonden georganiseerd en elke toeristische trekpleister had een ander programma, allemaal in het teken van licht.

De Museum Gardens, mijn favoriete plekje in de hele binnenstad, deed ook mee. Door een kunstenaar was dit park omgetoverd tot een ´Wonderland´. Daan en ik zijn hier ook heen gegaan. Daan kon het weinig boeien en ik moet eerlijk toegeven dat elke beetje creatieveling een veel betere avond had kunnen neerzetten. Het was helemaal niet zo’n Wonderland. Er waren wat lichten op de grond en in de bomen geplaatst. Op een aantal gebouwen werd wat geprojecteerd, maar echt interessant was het niet. Het zou gebaseerd moeten zijn op Alice in Wonderland en het publiek een kijk gunnen in het creatieve brein van de maker, maar Daan en ik kregen alleen het gevoel dat die man ontzettend op zichzelf geilt. Het was een grote ego-trip eigenlijk. En om nou te zeggen dat zijn projecties op de gebouwen hier ontzettend kunstzinnig waren, nou nee.

Hieronder een impressie van Illuminating York 2012:

Museum Gardens is naast een museum en een hoop groen, ook een heleboel eekhoorntjes rijk. Tijdens onze Wonderland-avond maakten Daan en ik ons al zorgen wat al dat licht en dat lawaai met de eekhoorntjes zou doen. Ik kan je vertellen: vrij weinig. Terwijl ik dit typ, zit ik op een bankje in het park en ik zie waar ik ook kijk allemaal eekhoorntjes rond hupsen.

Ik ging hier zitten om mijn lunch op te eten en intussen zit ik hier zo lang dat ik deel uitmaak van het landschap. De dieren hier trekken zich maar weinig meer aan van mij, echt ontzettend leuk. Zo juist zat er een heel hysterisch vogeltje in een boom, dacht ik. Zijn lawaai werd steeds luider en luider; opeens waagde het beestje zich uit de veiligheid van de bladeren en bleek het gewoon een hysterische eekhoorn. Het klonk in het begin werkelijk waar alsof iemand zich ontzettend uit zat te leven op een kazoo. Ik heb er op tijd mijn camera er bij kunnen pakken en ik heb het gefilmd. Nooit geweten dat eekhoornen dat geluid maakten en konden maken. 

Wat ik ook een komisch tafereel vind is alle toeristen hier. De eekhoorntjes zijn net zo’n toeristische trekpleister als het museum in de Museum Gardens en de York Minster in de binnenstad. Die beesten worden vaak gevoerd als mensen ze op een foto willen hebben, dus ze gaan zowat al paraat staan zodra ze een camera zien.

Maar goed, ik ga weer verder met mijn dag. Er staat nog wat internet onderzoek op de agenda. Ik ben zo juist naar een kantoor gegaan voor wat career’s advice. Ook al kon ze weinig doen voor een talenstudent, ik heb wel veel informatie meegekregen over uitzendbureaus. Wat voor de rest allemaal vertelde, had ik al gedaan dus eigenlijk kon ze vrij weinig aan mij kwijt. Dat geeft mij wel weer vertrouwen in mijn aanpak om werk te vinden hier. Eens zal het me lukken!

Home

Ik ben sinds tien dagen weer in York na een bezoek aan Nederland. Ik heb in tweeënhalve week zoveel mogelijk familie en vrienden bezocht. Het waren dan ook hectische dagen vanaf het moment dat ik was geland op Schiphol, maar dat was het allemaal waard. De reden voor mijn bezoek was in eerste instantie om mijn beëdiging als vertaler rond te krijgen. Daarvoor moest ik verschijnen voor de rechtbank in Den Haag. Ik heb wat moeite moeten doen om die beëdiging voor elkaar te krijgen, maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Het is mijn hoop dat mijn beëdiging mij uiteindelijk een leuk vertaalproject zal bezorgen of in elk geval een leuke baan. Het staat toch wel weer leuk op mijn CV!

Ik heb genoten van mijn bezoek. Ik vond het heel waardevol om iedereen weer even te zien. Het voelde zo vertrouwd dat het gek was om te bedenken dat ik sommige mensen al drie maanden niet had gezien. Het was fijn om te merken dat dat uiteindelijk weinig uitmaakt. Ook al waren het hectische dagen vol afspraken, ik heb er nieuwe energie door gekregen. Voor vertrek had ik het een beetje gehad met het zoeken naar werk. Het leverde veel frustraties op en het werd op een gegeven moment moeilijk om nog optimistisch te blijven. Sinds terugkomst ben ik weer hard aan de slag gegaan om ervoor te zorgen dat ik zo snel mogelijk een baan zal vinden. CV is weer helemaal up-to-date, ik heb me ingeschreven bij uitzendbureaus, bij banenwebsites, heb een aantal interessante vacatures op het oog en ben bezig met Nederlandse vertaalbureaus spammen met mijn CV. Zo moet het toch een keer goed komen?

Ik moet er wel bij zeggen dat ik begin deze week zowaar een aanbod kreeg van een Engels vertaalbureau, zij wilden graag dat ik voor ze ging werken maar helaas wel voor een prikkie. Ik heb teruggemaild dat ik graag met ze wilde werken, maar dan toch echt wel voor een ander bedrag. Het was bijna schandalig wat zij mij aanboden als rate per woord. Ik heb nog geen reactie teruggehad, ben benieuwd of ik die ga krijgen. Maar goed, er gaat langzaamaan schot in de zaak zitten. Als mensen mij al benaderen in plaats van ik hen. Ik neem het maar als een goed teken. Het is wel een dubbel gevoel, een aanbod krijgen en dan het toch afwijzen, maar goed, uiteindelijk moet ik ergens een grens trekken. Zwoegen over een vertaling en dan er in feite niets voor krijgen gaat me ook een beetje te ver.

Vorig weekend ben ik ook weer naar de RSPCA gegaan om te helpen. Ik vind het genieten om wat tijd door te brengen met katten die de aandacht graag willen en om te helpen bij het socialiseren van angstige katten. Ik was blij om te zien dat een van de katten waar ik de vorige keer mee heb kunnen knuffelen er nu niet meer was, dus hij heeft een fijn huisje gevonden! Jeeh, daar gaat het om! Er was deze keer ook een te schattig 9-week oude kitten, uiteraard een rood-witte (my favourite!), waar ik toch echt ook even mee heb moeten spelen. Wat een genot en wat een schatje. Het verbaasde mij niets dat die kleine allang gereserveerd was.
Ik ben benieuwd wat dit weekend mij gaat brengen bij de RSPCA.

Ik ben trouwens benieuwd of wat de douane van mijn kofferinhoud vond. Naast wat Hollandse producten, zoals poffertjesmix, hagelslag en pindakaas (Calvé uiteraard!), zat mijn koffer ook propvol met bollen wol. Mijn moeder heeft mij tijdens mijn bezoek geïntroduceerd aan breien en ik ben momenteel dan ook bezig met het breien van een dekentje met alle kleine restjes wol die zij had verzameld van mijn beide oma's. Ik heb in Nederland niet heel erg veel tijd gehad om te breien, dus ik had bij terugkomst een zielig stukje en net genoeg geoefend dat ik alle beginnersfouten had gemaakt toen mijn moeder, de handwerkjuf, nog in de buurt was om die fouten te herstellen. En goddank mocht ik het patronenboek meenemen. Het is een kleurijke wirwar van verschillende patronen. Ik denk dat het een erg leuk eind resultaat gaat opleveren!

Ik hoop dat jullie ook allemaal een goede week achter de rug hebben. En tot mails, skype of wat dan ook! 

Liefs